Blog

రెండో సంవత్సరం లో అడుగిడిన ఆ రోజుల్లో మా ప్రిన్సిపాల్ మేజర్ నదిముల్లా (ఆయనకు ముందు ప్రిన్సిపాల్ హబీబుల్లా). Ex Military.బాగా టెర్రర్. నేను NCC NSS ఎగ్గొట్టిన రోజులు.నాది పొరుగూరు కదా..కుదరదు.

రోజూ కాలేజి నుండి సాయంత్రం ఇంటికి ట్రైన్ లో వచ్చేవాడిని.రాజమండ్రి స్టేషన్ కు కు రాగానే చిల్లర లెక్క పెట్టి 80 పైసలు ఉంటే,చపాతీ ఆలు కూర 40పైసలు,మా పెద్ద చెల్లాయి కి Coats ఎంబ్రాయిడరీ దారం 40 పైసలు. ఎంత సంతోషమో తనకి ఆ చిన్ని వస్తువు తెచ్చి నందుకు.!

ఓ నెల తర్వాత కాలేజి నోటీసు బోర్డు లో తెలుగు వ్యాస రచన పోటీ.

నేను గారు కూడా బరిలోకి దుమికారు. ఓ 50 మంది హాజరు. రెండు గంటల వ్యాసం.” శాస్త్రీయ విజ్ఞానం” గురించి. అప్పుడే ఇచ్చారు టాపిక్.రెండు గంటలు కూర్చునే ఓపిక ఎక్కడ.. గంట లో వ్రాసి బయట పడ్డా..

రెండు రోజుల తర్వాత క్లాసులందర్ని సమావేశ పరిచి విజేతల ప్రకటన.నేను గారికి మొదటి బహుమతి.నా పేరు విని చాలా మంది నా వైపు తేరిపారా చూసారు. నేను గిల్లుకొన్నా. తెలుగు భాషకు కల్చరల్ కాణాచి అయిన రాజమండ్రీ లో నాకు ఫస్ట్ ప్రైజ్. విశ్వనాథ వారి దంతపు దువ్వెన పుస్తకం ఇచ్చారు.

ఈలోగా సినిమాలు చూసే జోరు పెరిగింది.హిందీ సినిమాలు అప్సర లో, ఇంగ్లీష్ సినిమాలు(జాంపేట లో ఉన్న మూడు హాళ్ళలో ” లక్ష్మి “అనుకొంటా ).

అన్నట్టు ఆ రోజుల్లో ” అప్సర హోటల్ ” కి వెళ్ళటం ఓ రేంజి. రెండు నెలల కో సారి వెళ్ళి ఇడ్లీ తిని పావలా వేసి జుక్ బాక్స్ లో Billy vaghun come sept వింటే ఎవరెస్ట్ ఎక్కినంత సంబరం.

ఒక సారి ఇద్దరు ఫ్రెండ్స్( భద్రరావు +రామారావు ) లతో శ్యామల టాకీస్ లో “పగ్ల కహిక” సినిమా కు వెళ్ళాం.ఫస్ట్ న్ లాస్ట్ టైం క్లాస్ ఎగ్గొట్టటం. నాతో వచ్చిన ఇరు మర్కటాలు,కిచ కిచా అని సుత్తి కామెంట్లు. ఇంటర్వల్ లో లైట్ లు వెలిగాయి.

వెనక నుండి ఎవరో తట్టారు.వెనక్కి చూసా..అమ్మ+నాన్న. కాలేజి లేదా? నేను నా ఫ్రెండ్స్ ఏదో చెప్పాం.

నెక్స్ట్ half లో కిక్కురు మంటే ఒట్టు.ఇంటికి వెళ్ళిన తర్వాత తీవ్రమైన తలంటు.

ఇలా జరుగుతుండగా,నేను ట్రైన్ మానేసి రోజూ మా ఇంటి నుండి 1.5 km నడిచి కడియం వంతెన దగ్గరికి వెళ్ళి రెండో నంబర్ బస్సు ఎక్కేవాడిని.అది జాంపెట లో దింపేది.అక్కడ నుండి నడక.

సత్య అనే దోస్తు మాతో బాటే బస్సు మేట్.నా క్లాస్ మేట్ కూడా. అతను వేమగిరి లో బాగా పలుకుబడి ఉన్న వారి అబ్బాయి. వాళ్ళ పాలేరు రోడ్డు మీద నుంచుని బస్సు ఆపిన తర్వాత మూడు నాల్గు నిముషాలకు లోపలినుండి హడావుడి గా వస్తాడు.చొక్కా బొత్తాలు రెండు పెట్టుకొని, పాలేరేమో పుస్తకాలు, వీడి చేతిలో కర్చీఫ్,పెన్ను,డబ్బులు గుప్పిట్లో,వచ్చి బస్ ఎక్కుతాడు. తీరిగ్గా బొత్తాలు పెట్టుకొని సెటిల్ అవుతాడు. జిగ్రీ దోస్త్.మంచి మనసు.డబ్బు అహంకారం లేదు.

వీడు వెనకాల త్రీ సీటర్ లో కూర్చుంటాడు. నేను అదే లైన్ లో సింగిల్ సీటర్ లో. అంటే కడియం starting point లో ఎక్కుతాము కదా. అలా రోజూఅక్కడ నుండి ఎక్కేవారి రేంజ్ వేరు. ఓసారి ఒరే సత్య నీ సీట్ దగ్గర ఒక అమ్మాయి నించుని ముందుకు కదలదు.ఆ అమ్మాయి ఐదుబళ్ళ మార్కెట్ దగ్గర బస్సు ఎక్కుతుంది అని చెప్పా!

(సశేషం)

1968 జూన్.

RJY Govt.ఆర్ట్స్ కాలేజీ లో చేరిక.నా అదృష్టం అనుకుంటా,బందరులో నేను చదివిన నోబుల్ స్కూల్ ది వంద ఏళ్ల చరిత్ర+ రాజమండ్రి లో వంద ఏళ్ళ పైబడి చరిత్ర గల కాలేజి. Imposing bldg.బయట గేటు నుండి ఓ 500మీటర్లు తారు రోడ్డు.నడుస్తుంటే,ఒక వైపు పేద్ద గ్రౌండ్,మరో వైపుఇంకో గ్రౌండ్ . దాని కి ఆనుకొని దూరంగా Metcalf hostel.

ముందుకు వెళ్ళగానే ఒక చిన్న సెమీ సర్కిల్,మధ్యలో ఒక పైలాన్.రైట్ సైడు సైన్సు బ్లాక్.లెఫ్ట్ సైడు ఆర్ట్స్, కామర్స్ బ్లాక్లు. పెద్ద పెద్ద క్లాస్ రూంలు.బెంచీలు సెమీసర్కిల్ గా ఉండి పైకి వెళ్ళే కొద్దీ ఎత్తు పెరుగుతాయి.చివరి బెంచీ లో కూర్చున్నా సరే correct Line of sight for lecturer.

నాది 1968-71, BSc MPC.A1 SEC.RollNo73.(కృష్ణ మోహన్ IPS .పోకిరి డైలాగ్ లాగ). అటు బిక్కవోలు నుండి ఇటు నిడదవోలు వరకు రోజూ ట్రైన్ లో వచ్చేవారు నాలా చాలా మంది మా కాలేజి కి . అంత పేరున్న కాలేజి. రోజూ కడియం లో ట్రైన్ ఎక్కటం, రాజమండ్రి స్టేషన్ లో దిగటం,సిటీ బస్సు ఎక్కి,జాం పేట దాటి Y Junction లో దిగి నడక. ఎప్పుడో గానీ రిక్షా ఎక్కే సౌలభ్యం. ఎప్పుడూ పుస్తకాలు,టిఫిన్లు,రిటర్న్ ట్రైన్ లు.ఇవే ధ్యాస.పొరుగూరు కదా.!!

జీవితం లో మొదటిసారి కాఫీ . Nescafé కాఫీ క్యాంటీన్ లో. ఖరీదు 20 పైసలు. దీన్ని బట్టి మీరు ఊహించుకోవచ్చు నేనెంత సీదా సాదా నో !!

సరే కాలం గడుస్తూ ఉండగా.. ఓ సుదినం నేను రాజమండ్రి స్టేషన్ దగ్గర ద్వారపూడి వెళ్లే బస్ ఎక్కా.మధ్యలో కడియం రైల్వే స్టేషన్ స్టాప్ లో దిగాలి. పుస్తకాలు, టిఫిన్ బాక్స్, హాఫ్ చొక్కా, ప్యాంట్. బస్సు లో నించుని ఉన్నా. అప్పటికి పదిహేనవ పుట్టిన రోజు అయి 3 నెలలు..(అంటే కేకులూ అవి ఉండేవి కావు.ఉత్తినే పుట్టిన రోజన్న మాట.)

బొద్దుగా పొట్టిగా ఉండేవాడిని. వెనక పొడవాటి సీట్లో నలుగురు అమ్మాయిలు కూర్చొని ఉన్నారు.

అందులో చాలా అందంగా ఉన్న ఓ అమ్మాయి నుండి బాబు ఇలారా అని పిలుపు . వెళ్ళాను.

అ: ఏం చదువుతున్నావు

నే: BSc ఫస్ట్ఇయర్

అ:నిజం చెప్పు అని గద్దించింది

నే:నిజమే.నేను ఆర్ట్స్ కాలేజి. నా రికార్డ్ బుక్ చూడండి అని చెప్పా.

అ: నే ఏజ్ ఎంత?

నే: మొన్ననే 15th birthday వెళ్ళింది.

అ: రా..నా పక్కన కూర్చో.

నే: వద్దండీ.నిల్చుంటాను.

అ: చెయ్యి పట్టి లాగి పక్కన కూర్చోబెట్టుకొంది.నారికార్డ్ చూసింది.దస్తూరి మెచ్చుకుంది.నేను BSC CBZ final.నన్ను చూసావా కాలేజీలో?

నే:లేదండి.

అ: నేనెవరో తెలియదా? నన్ను కాలేజి బ్యూటీ అంటారు.నా పేరు…….

నే: అలాగా.

చాలా చక్కగా,నవ్వుతూ ఓ అరగంట మాట్లాడి, కాలేజీ లో ఏదైనా అవసరం వస్తే తప్పకుండా కలవమని చెప్పి ఎదో స్టాప్ లో దిగిపోయింది తన సఖులతో….

కొస మెరుపు: నాది1953 ఆగస్ట్ పుట్టుక.ఏవో కొంపలు మునిగి పోయినట్టు మూడేళ్లకే ఒకటో క్లాసు.అప్పటి నుండి యూనివర్సిటీ నుండి బయటకు వచ్చేవరకు..నేను గారు అన్ని క్లాసుల్లో youngest.

అదన్నమాట.

సశేషం

1967మే.కవుతరం నుండి కడియం చేరాము. సామాన్లు అవీ గూడ్స్ ట్రైన్ లో వచ్చాయి. నేను 12వ క్లాస్ లో చేరటానికి రాజమండ్రీ లో స్కూళ్లకు వెళ్లాను. చోద్యంగా అప్పుడు రాజ మండ్రీ లో ఇంగ్లీష్ మీడియం లేదు.ఎలా?

మా సొంతూరు(గూడూరు)లో ఉన్న మా పెద్దమ్మ వాళ్లకు టెలిగ్రామ్ కొట్టాం. వాళ్లు మాథ్స్&సైన్స్ ఇంగ్లీష్ medium. social Telugu medium అని reply కొట్టారు.అక్కడ ముగ్గురు మేనమామలు ఉండేవారు.రెండో మావయ్య కూడా స్టేషన్ మాస్టర్ కాబట్టి మా నాన్నగారు వాళ్ళ ఇంట్లో ఉండి ఓ సంవత్సరం చదువుకో అని డిసైడ్ చేసారు. సరే గూడూరు కు బయలు దేరాం.

ZPHS లో అడ్మిషన్ అయింది. అప్పట్లో ఉన్నది ఆ ఒకే high school .అప్పుడే నాకు 2 ఖాకీ ప్యాంట్ లు, 2 తెల్ల చొక్కా లు కుట్టించారు. అది uniform.

మా ఫిజిక్స్ మాస్టారు..నాగేశ్వరరావు గారు పరమ స్ట్రిక్ట్.ఎప్పుడూ మీటర్ స్కేల్ ఆయన చేతిలోనే! ఓ రోజు లాబ్ లో ప్రశ్న.ఎవరూ చెప్పలా..నేను గారు చెప్పారు. అపుడు ఆయన ఓ ఇద్దర్నీ నించోబెట్టి “ ఒరే మీరు చదవటానికి వచ్చారా లేకపోతే సుందర్ మహల్ దగ్గర అడుక్కు నూకటానికి వచ్చారా”..అని క్లాస్ పీకుడు + మీటర్ స్కేల్ వాతలు అరచేతిలో.. ఆయన అంటే హడల్.

ఇక తెలుగు మాస్టారు..ఆయన MS Reddy గారి ఫ్రెండ్.భార్య చిత్రానికి మాటలు రాశారు. రాగానే, బాబు సినిమా ట్రంక్ రోడ్ టాక్ ఎలావుందీ అని ఆరా! (నెల్లూరు trunk road)..

ఇకపోతే ఇంగ్లీష్ మాస్టారు మిల్టన్.నేను వచ్చే దారిలో ఆయన ఇల్లు..గౌస్ ఆగు..నేను వస్తున్నా అని నాతో బాటు స్కూల్ కు రోజూ..ఆయన పోయెట్రీ ” sword of Excalibur” భలే చెప్పేవారు.

నా బెంచ్ లో సుబ్రమణ్యం టెక్స్టబుక్ లో కొమ్మూరి సాంబశివరావు డిటెక్టివ్ నవలలు పెట్టి చదివేవాడు.వాడు సూపర్ బ్రిలియంట్ . వాడు అలా పుస్తకాల్లో నవలలు చదవటం నాకు గుండె దడ పుట్టేది.

రెగ్యులర్ గా మా పెద్ద మామయ్య ఇంటికి వెళ్ళేవాడిని.వాళ్ళ పెద్ద అమ్మాయి 9 క్లాస్ చదివేది.ఆ అమ్మాయే నా జీవితం లో కి వస్తుందని అప్పటికి తెలియదుగా…?

ఇలా ఉండగా పబ్లిక్ పరీక్షలు ముంచుకొచ్చాయి.. హెడ్మాస్టర్ పిలిచి..ఒరేయ్ నీకు ఏజ్ తక్కువ..పరీక్షకు అనుమతి లేదు అన్నారు.మా నాన్న గారికి లెటరు రాశా.ఆయన నన్ను పెద్ద మామయ్య కు చెప్పు అన్నారు. మా పెద్ద మామయ్య డిప్యూటీ తహశీల్దార్. గవర్నమెంట్ డాక్టర్ దగ్గర శారీరకం గా, మానసికం గా ఫిట్ అని సర్టిఫికెట్ రాయించుకొని ఇస్తే కానీ కుదర్లా.

సైన్సు పబ్లిక్ పరీక్షలో భలే సంఘటన. మెయిన్ పేపర్ లో నేను మెయిన్ ఆన్సర్ బుక్లెట్ వ్రాసిన తర్వాత అడిషనల్స్ తీసుకొని రాస్తూ,మెల్లగా మెయిన్ షీట్ వెనక వాడికి ఇవ్వాలని ముందే పథకం. పరీక్ష కు ముందరే వాడు నా కాళ్లా వేళ్ళా పడ్డాడు.సరే అని పాస్ చేశా.నేనేమో తెగ అడిషనల్సు రాసేస్తున్నా.మెయిన్ బుక్లెట్ ఎంతకూ రాదే! వెనక ఫ్రెండ్ నా దగ్గర లేదు.ఇంకో ఫ్రెండ్ కి ఇచ్చా .. వస్తుందిలే అన్నాడు . నాకు గొంతు తడి ఆరిపొతోంది. మెయిన్ బుక్లెట్’లేదంటే మటాష్.పరీక్ష ఫెయిల్. వాళ్లంతా వణుకు.ఇంకొక 20 నిమిషాలు ఉందనగా అది నాకు చేరింది.అన్నీ సవ్యంగా గానే ఉన్నాయి.బయటకు వచ్చి వాణ్ణి ఈడ్చి కొట్టా. వాడు sorry చెప్పాడు.

ఇక పోతే నెక్స్టడే బిట్ పేపర్.ఒప్పందం ఆరుగురి మధ్య. నేను గబగబ రాసేసి దగ్గుతా. అందరూ నా వైపు చూడాలి..చెంప మీద నేను చేయి ఆనించి వేళ్ళు చూపించే వాడిని. చెంప మీద ఒక వేలు ఉంటే answer A. రెండు వేళ్ళు ఉంటే B. అలాగా.. ఇది నేను ముందు సీట్ లో ఉంటేనే ఇది సాధ్యం. ఇలా రకరకాల సరదాలు,కుయుక్తుల తో 12 క్లాస్ పరీక్షలు వ్రాసి కడియం పయనమయ్యా.

రిజల్ట్స్ మామూలే. చాల మంచి మార్కులు..

కొసమెరుపు : ఆ హైస్కూల్ లో నే మా నాన్నగారు , మామయ్యలు చదువుకున్నారు. పేరెంట్స్ చదివిన స్కూల్ లో చదవటం rare కదూ!!!

(సశేషం)

కవుతరం – కృష్ణ జిల్లా..నాన్నగారు స్టేషన్ మాష్టర్ గా చేరారు. మేమూ వెనకాలే వచ్చాము.

రైల్వే క్వార్టర్స్. మాకు ఒక పక్క కేరళ వాస్తవ్యులు(రైల్వే ఉద్యోగం వాళ్ళ ఆంధ్ర లో ఉండిపోయారు)

మరో పక్క గుంటూరు జిల్లా వాళ్లు.

10క్లాసులో నేను, పెద్ద చెల్లాయి 5 , తమ్ముడు 4, చివరి చెవలాయి 2 క్లాసు లో చేరాము.

నాది zp high school. రోజు 2 km నడవాలి స్కూల్ కోసం.తాడి తోపులు,పెసర,మినుము చేలు దాటి వెళ్ళాలి. సరిగ్గా 9 గంటలకు వచ్చే ట్రైన్ లో ఓ 20 మంది పిల్లలు + 4/5 టీచర్లు వచ్చే వారు. అందులో నా క్లాస్ టీచర్+ క్లాస్ అమ్మాయిలు కూడా. వాళ్ళందరూ మా ఇంటి ముందు నుంచి వెళ్ళాలి.వాళ్లు అక్కడకు రాగానే, నేను కూడా వాళ్ళతో చేరేవాడిని.

క్లాస్ టీచర్ మేడం కు నేను గారు ప్రియ శిష్యుడిని కాబట్టి నా భుజం మీద మేడం చెయ్యి వేసేవారు. అందరూ ఈర్ష్య గా చూసేవారు.స్కూల్ తర్వాత ట్రైన్ లేట్ అయితే వాళ్ళలో ఓ పదిమంది మా ఇంట్లోనే మజిలీ.

13 ఏళ్ళ ఆ వయసులో నాకు అమ్మాయిలంటే సిగ్గు,బిడియం,గాభరా అన్ని కలబోసిన ఫీలింగ్. ఎంతంటే, వాళ్లు మా అమ్మతో మాట్లాడుతుంటే నేను పుస్తకం మొఖానికి అడ్డు పెట్టుకొని లోపలికి వెళ్ళేపోయే వాడిని. మా అమ్మ ” అదేమిట్రా అలా వెళ్లి పోతావు?నీ క్లాస్ వాళ్ళేగా “అంటూ నవ్వేది.. అదేమిటో క్లాసు లో నా కంటే పొడవైన అమ్మాయిలుండేవారు. పైగా నేను క్లాసు లో కనిష్ట వయస్కుడిని.

అలా స్కూల్ రోజులు సాగిపోతూ ఉండగా.. ఆ రోజుల్లో మేము ఆంధ్ర ప్రభ వీక్లీ తెప్పించే వాళ్ళం.మా పక్కింటి వాళ్లకు ఇద్దరు అబ్బాయిలు.పెద్ద అబ్బాయి నా క్లాస్.చిన్నవాడు నా తమ్ముడి క్లాస్.

వీక్లీ ఇస్తున్నప్పుడు ఆ ఆంటీ అక్కడ పెట్టి వెళ్ళమనేవారు..వెనక్కి ఇస్తున్నప్పుడు చేయి పట్టమని పుస్తకాన్ని పడేసేవారు.నాకు అర్ధం కాలేదు. నేను ఆంటీనీ అడిగాను. ఆవిడ అంటు బాబు.నేను మీరు ఇచ్చే వస్తువుల్ని ముట్టుకోకూడదు అని చెప్పారు.నేను మా ఇంటికి వచ్చి ఇంక వాళ్లకు పుస్తకాలు ఇవ్వొద్దు అని అమ్మతో పోట్లాట.

అమ్మ పోనిలేరా.అది వాళ్ళ నమ్మకం. వదిలేయ్ అంది.

వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్తే వరండా లోనే కూర్చోబెట్టి మాట్లాడి పంపేసే వాళ్ళు. అమ్మ తో నేను అసలు వాళ్ళతో ఫ్రెండ్షిప్ వద్దు అనే వాడిని. అమ్మ నవ్వి ఊరుకొనేది.

10 క్లాస్ అన్ని సెక్షన్ల లో ప్రతి సబ్జెక్టు ఫస్ట్. టోటల్ ఫస్ట్. మా తమ్ముడు+ చెల్లాయి ఎన్ని సార్లు నేను స్టేజీ ఎక్కానో లెక్క పెట్టేవారు. heady feeling కదా. పక్కింటి అబ్బాయి స్పోర్ట్స్ లో ఫస్ట్.

11 క్లాసు లో ఎంట్రీ. కొత్తగా ఇంగ్లీష్ మీడియం.(సోషల్ స్టడీస్ తప్ప). లెక్కల మాస్టారు నాగేశ్వరరావు గారు.హిట్లర్ మీసాలు.నన్ను ఆయన దగ్గర ప్రైవేట్ కు పెట్టారు. రాత్రి వెళ్ళి అక్కడే పడుకొని పొద్దున్నే ఇంటికి వచ్చి స్కూల్ కి వెళ్ళాలి. ఆయన పొద్దున్నే 11+12 క్లాసులకు కలిపి లెక్కలు మల్టిపుల్ ఛాయస్ ప్రశ్నలు ఇచ్చేవారు. నేను గబగబా చేసేసేవాడిని.నావైపు మెచ్చుకోలుగా చూసేవారు.

నాకు కప్పలంటే అప్పుడూ ఇప్పుడూ ఎప్పుడూ భయమే!నన్ను ప్రైవేట్ మాస్టారు ఇంటి దగ్గర దిగ బెట్టడానికి లాంతరు తో నా పెద్ద చెల్లి+తమ్ముడు తోడు వచ్చేవారు. 11 వ క్లాసు కూడా నేను గారు టోటల్ ఫస్ట్.

మా తమ్ముడు ఇంటి ఎదురుగుండా పెసర+మినుపచేల్లోకి వెళ్ళి దొంగతనంగా కాయలు తెంపుకోవటానికి టైం సరిపోక మొక్కలు పీక్కొచ్చే వాడు. వాటిని మంటల్లో కాల్చి తినేవాళ్ళం.

నాకు మెల్ల మెల్లగా బెరుకు తగ్గి క్లాస్ లో ఉన్న అమ్మాయిలకు నా నోట్స్ ఇచ్చే స్థాయికి ఎదిగాను..

మా ఇంట్లో రేడియో ఉండేది కాదు.పక్కన కేరలోళ్ళ ఇంట్లో ఉండేది. కామెంటరీ, పాటలు నాటికలు అక్కడ వినేవాళ్ళం.

1967 మే లో నాన్నగారికి కడియం(తూ.గో) ట్రాన్స్ఫర్.మేమందరం మూట ముల్లి తో కడియం షిఫ్ట్ అయ్యాము.

సశేషం

తొమ్మిదవ తరగతి లో చేరాను పెడన జడ్పీ హైస్కూల్ లో. ఇంటికి దగ్గరే స్కూల్. అన్ని పూరి పాకలు. స్కూల్లో HM గారిది మాత్రమే పెంకుటింటి బిల్డింగ్.

పెడన లో దేవాంగులు ఎక్కువ గా ఉండేవారు. మేము శేషగిరి గారి కుటుంబం తో చాలా సన్నిహితంగా ఉండేవాళ్ళం. నేను వాళ్ళ ఇంటికి రెగ్యులర్ గా వెళ్లి, చీర అంచులు, చీర డిజైన్లు ఎలా చేస్తారు, యార్న్ పై గంజి ఎలా పెడతారు, కండెలు ఎలా రాట్నం లో తిప్పుతారు, మగ్గం లోకి ఎలా ఎక్కిస్తుంటారు వగైరా అంత క్షుణ్ణం గా తెలుసుకొన్నా.

ఒక సారి మగ్గం గుంటలో కూర్చొని నేయటం ట్రై చేసాను.. సరిగ్గా కాళ్ళు కదపలేక పోయినందువల్ల షటిల్ నా మోకాలి చిప్పని రాసుకొంటూ వెళ్ళింది.. రక్తం చాలానే కారింది. మళ్ళీ మగ్గం గుంటలో కూర్చుంటే ఒట్టు..

స్కూల్ లో అన్ని సబ్జక్ట్స్ లో నేను గారు ఫస్టు. నా తెలుగు వ్యాకరణం నోట్ బుక్ ను క్లాస్ అందరూ చూసి రాసుకోమని తెలుగు మాస్టారి హుకుం. ఆ రోజుల్లో ఆ లెవెల్ మనది.

ఇలాంటి ఆట పాటల మధ్య, 8 క్లాస్ లో ఫస్ట్ వచ్చిన సందర్భం లో నా కాష్ బహుమతి, oxord ఇంగ్లీష్ డిక్షనరీ వచ్చి తీసుకోమని బందర్ నోబుల్ స్కూల్ నుండి ఉత్తరం.స్కూల్ లైబ్రరీ కి డొనేట్ చెయ్యమని నాన్నగారు చెప్పారు.అలాగే నేను ఉత్తరం రాసాను.

అవగాహన లేని సగటు నిమ్న మధ్య తరగతి జీవితాలు. ఎంత దూరం ? 10 కిమీ. వెళ్లి తీసుకొంటే ఎంతటి అనుభూతో కదా. ఆ రోజులు అలా ఉండేవి.

ఇలా ఉండగా.. మరల 10 కిమీ దూరం లో ఉన్న కవుతరం కు ట్రాన్స్ఫర్. ఇంకో స్కూల్ లో 10 వ తరగతి చేరాలి.

మూట ముల్లె సర్దుకొని బయలు దేరాం.

• సశేషం

మచిలీపట్నం/బందరు చేరాము .రైల్వే క్వార్టర్స్ఇవ్వక ముందు అద్దె ఇంట్లో మకాం..

ఇంటి ఓనరు జ్ఞాన సుందరం గారు.నోబుల్ హైస్కూల్ డ్రిల్ మాస్టారు.నేను కూడా నోబుల్ హైస్కూల్ లో చేరాను. 1963 లో.

నేను అంత పెద్ద హైస్కూల్ చూడలేదునేటివరకు.3 ఫుట్ బాల్ గ్రౌండ్ లు, అతి పెద్ద బిల్డింగ్ లు, పెద్ద పెద్ద క్లాస్ రూములు, ఓ chapel+ హై స్కూల్ కు ప్రిన్సిపాల్. ఆయన పేరు Mr Fox. ఆజానబాహుడు . ఆస్ట్రేలియన్ .రోజు ఛాపెల్ లో నీల్డౌన్ ప్రేయర్ . It was an ఎక్స్పీరియన్స్ .7th class లో చేరాను.

ఒక రోజు English ఎస్సే(చిన్న సైజ్) హోమ్ వర్క్ రాసుకొని క్లాసుకు వెళ్లాను. English మాస్టారు అందరివీ చూసి,నాది పక్కన పెట్టి నువ్వు రాసావా ఎవరైనా చెప్పారా అని అడిగారు.నేనే రాసాను అన్నాను.

తన బాగ్ నుండి ఆ రోజు English పేపర్ తీసి నన్ను బోర్డు దగ్గరకు పిలిచి headlines చదివి తెలుగు లో అర్థం చెప్పమన్నారు. నేను చెప్పా. ఇంకో పేజీ లో ఒక పేరా చదవి ప్రతి వాక్యం తెలుగు లో అర్ధం చెప్పమని ఆజ్ఞ. పాలించాను.

క్లాస్ ను సైలెంట్ గాఉండమని చెప్పి నన్ను ప్రిన్సిపాల్ దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్ళారు.నేను బయట నించున్నా.మాస్టారు లోపలికి వెళ్ళి కొన్ని క్షణాల తర్వాత నన్ను పిలిచారు.

నేను వెళ్లి ప్రిన్సిపాల్ దగ్గర నిల్చున్నా.Mr Fox ఇంకో ఇంగ్లీష్ పేపర్ లోని కొన్ని పెద్ద వాక్యాలు చూపి , చదివి అర్థం చెప్పమన్నారు నేను చెప్పా.మా మాస్టారు ప్రిన్సిపాల్ తో ఎదో మాట్లాడారు. ప్రిన్సిపాల్ కుర్చీ నుండి లేచి, నాకు షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి, well done అని చెప్పి,భుజం మీద చెయ్యి వేసి, నన్ను తోడ్కొని నాతో రూం బయటకు వచ్చి అప్పుడు మరల షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి పంపారు. పదేళ్ల అబ్బాయికి out of the world experience కదూ !!

మూడవ అంతస్తు ఎక్కి దూరాన్న ఉన్న ఓడలు చూసే వాడిని.స్కూల్ గంట church గంట లా ఉండేది. తాళ్లతో లాగితే గంట మోగుతుంది..ఎంత పెద్దదో అది.

స్కూల్ ఆవరణ లో huge మర్రిచెట్లు అనుకుంటా ఉండేవి.

ఆ సంవత్సరం నేను క్లాస్ ఫస్ట్.annual day నాడు నాకు ఇచ్చిన బహుమతి టాగోర్ PostMan &Rs30 క్యాష్ ప్రైజ్. Huge sum those days.

ఇంతలో 8వ క్లాస్ లోకి ప్రవేశం.

ఈ లోగా మాకు రైల్వే క్వార్టర్స్ ఇచ్చారు. దూరంగా ఉండేది ఇల్లు..చాలా పెద్దది.ఎంత పెద్దది అంటే వరండా లో నేను తమ్ముడు చెల్లి బెచ్చాలు ఆడే వాళ్ళం. అప్పుడే మా ఇంట్లో ఆంధ్ర ప్రభ వీక్లీ ద్వారా యద్దనపూడి,కోడూరి రంగప్రవేశం.అమ్మ వంట చేసుకొంటూ నన్ను చదవ మనేది.

నెలకో ఆదివారం నాన్నతో బృందావన్ లో ఇంగ్లీష్ సినిమా..బెంహుర్ ,కింగ్ ఆఫ్ కింగ్స్, శాంసన్ వగైరా..స్నేహితులతో అగ్గిబరాటా,బందిపోటు etc., చీకు చింతా లేని వయసు. వేసవి పరీక్షలు అవ్వగానే నాన్నగారికి ట్రాన్స్ఫర్..

ఎక్కడనుకొన్నారు? పెడన 10 కి.మీ. లోపు.

పేరెంట్స్ కు మంచి స్కూల్ లో వదల కుండ చదివిద్దాం అనే ఊహ లేని రోజులు. ప్రిన్సిపాల్ అంత లా morale పెంచిన స్కూల్ ఎవరైనా వదులుకొంటారా? పిల్లలు ఎదో స్కూల్ లో చదువుకుంటారులే అనే భావన అమ్మ నాన్నలది. మధ్య తరగతి బతుకులు అంతవరకే ఆలోచనలను పరిమితం చేస్తాయి కాబోలు. ఆ రోజులు అలా ఉండేవి.

TC తీసుకొని పెడన కు షిఫ్ట్ అయ్యాము….

సశేషం

నాది 1953 ఆగస్ట్21 జననం.

ఇక్ష్వాకుల కాలం అనిలెక్కలు వేసు కొంటున్నారా? అవును …అదే కాలం.!!

మీలో చాలామంది పుట్టిఉండరు. ఆ రోజుల్లో నర్సరీలు యూకేజీ లు లేవు.

మూడవ సంవత్సరమే ఒకటో క్లాస్ లో ప్రవేశం.నాకైతే 1,2,3,4క్లాసుల కబుర్లు గుర్తు లేవు. అంటే ముదుసలి అయిపోయాగా..grey cells తగ్గిపోయాయి.

5,6తరగతులు కావలి లో చదివా. నాన్నగారు కావలి రైల్వే స్టేషన్ లో బుకింగ్ క్లర్క్.రోజూస్కూల్ కు వెళ్లి రావడం గుర్తుంది.చెప్పులు లేని రోజులు.ఓ రోజు ఇంటికి వస్తుంటే ఎవరి రేడియో లోనో ఒక పాట కొంచెం విన్నా.రోజూ అదే టైం కు వస్తుందని నమ్మిన సత్తెకాలపు జీవిని.

6 నెలల పరీక్షల సెలవల్లో పొద్దున్నే ఇంట్లో తరవాణి అన్నం తిని జిల్లా గ్రంధాలయ సంస్థ వాళ్ళ లైబ్రరీ కు వెళ్లి ఇంటికి భోజనానికి వచ్చి మరల నాలుగు గంటలకు వెళ్లి చీకటి పడే వేళకు వచ్చేవాడిని. అందరూ నన్ను వింతగా చూసేవారు.ఈ బుడతడు రోజు వస్తున్నాడని.కనబడ్డ పుస్తకాలు తిరగేసేవాడిని.

అలా ఉన్న రోజుల్లో హైస్కూల్ కు ఎంట్రన్స్ పరీక్ష పెట్టారు.పలక పై రాయాలి(ఎలా అని అనుకొంటున్నారా? those were the days).ఎంట్రన్స్ పరీక్ష లో” నేను గారు” ( ఈ పదం పై పూణే పెద్దాయన గుత్తాధిపత్యం లేదని గ్రహించ గలరు! ) టాప్ . కావలికి ఒకటే హైస్కూల్. నాకు 6 క్లాసు లో ఎంట్రీ.

ఒక రోజు గ్రౌండ్ లో football అడుకొంటున్నా అందరితో కలిసి. హైస్కూల్ గంట కొట్టే అతను వచ్చి హెడ్మాస్టర్ రమ్మంటున్నారు అని పిలుచుకొని పోయాడు. HM రూం లోకి ఎంట్రీ. అక్కడ మా నాన్నగారు కూర్చొని ఉన్నారు. HM మా నాన్న గారిని “ఒరేయ్.నే కొడుకు ఫస్ట్ వచ్చాడు.ప్రభుత్వం వీడిని ఉచితం గా చదివిస్తుంది. హైబా పంపుతావా“అని అడిగారు.నాన్నగారు లేదు sir అని చాలా వినమ్రంగా చెప్పారు.

నేను ఆ రాత్రి నాన్నగారితో మా HM గారు మిమ్ములను ఒరేయ్ అని ఎందుకన్నారు? అని అడిగా.మా నాన్నగారు “ఆయన నాకు బాగా తెలిసిన మాస్టారు అని చెప్తూ ఎంత పెద్ధ వాడివి అయినా మాస్టార్లతో ఎప్పుడూ వినమ్రంగా మాట్లాడాలని చెప్పారు. ఏ విషయం నాలో బలంగా నాటుకు పోయింది.(ఒక సందర్భం లో 25 ఏళ్ళ తర్వాత బ్యాంకు మేనేజర్ గా ఉన్నప్పుడు నేను చాలా వినమ్రనంగా ప్రవర్తించిన తీరు నా సహా ఉద్యోగుల్ని ఆశ్చర్య పరిచింది, ఆ ముచ్చట మరో సారి !)

కొన్నాళ్ళకు మా నాన్నగారు ASM(Asst Stn Master) గా పదోన్నతి పొంది మచిలీపట్నం బదిలీ అయ్యారు.

== సశేషం