Tag: సమీక్ష

  • పుస్తక సమీక్ష: గుడ్ స్ట్రాటజీ / బ్యాడ్ స్ట్రాటజీ (మంచి వ్యూహం / చెడు వ్యూహం)

    రచయిత: రిచర్డ్ పి. రమెల్ట్


    మనలో చాలామంది “వ్యూహం” (Strategy) అనే పదాన్ని రోజూ వింటూనే ఉంటాం. బిజినెస్ మీటింగ్‌ల నుండి క్రికెట్ మ్యాచ్‌ల వరకు, చివరికి ఇంట్లో ఏ కూర వండాలో నిర్ణయించుకోవడానికి కూడా “స్ట్రాటజీ” అనే పదాన్ని సరదాగా వాడేస్తాం. కానీ, నిజమైన వ్యూహం అంటే ఏమిటి? కేవలం పెద్ద పెద్ద లక్ష్యాలు పెట్టుకోవడమా? లేక స్ఫూర్తిదాయకమైన మాటలు చెప్పడమా?

    రిచర్డ్ రమెల్ట్ తన “గుడ్ స్ట్రాటజీ/బ్యాడ్ స్ట్రాటజీ” పుస్తకంలో ఈ గందరగోళాన్ని పటాపంచలు చేసారు. ఆయన దృష్టిలో, చాలా కంపెనీలు, సంస్థలు, చివరికి ప్రభుత్వాలు కూడా అనుసరించేది అసలు వ్యూహాలే కాదని, కేవలం వ్యూహంలా కనిపించే ఒక భ్రమ మాత్రమే అని, దానినే ఆయన “చెడు వ్యూహం” (Bad Strategy) అని చెప్తారు.

    పుస్తకంలో ఏముంది? అసలు కథేంటి?

    ఈ పుస్తకం చదవడం మొదలుపెట్టాక, మనకు ఒక విషయం స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది: మనం ఇన్నాళ్లూ వ్యూహం అనుకుంటున్నది కేవలం మన కోరికల లాంటి జాబితా మాత్రమే. ఉదాహరణకు, “మనం నంబర్ 1 అవ్వాలి,” “మన అమ్మకాలు రెట్టింపు చేయాలి” వంటివి లక్ష్యాలు మాత్రమే, వ్యూహాలు కావు. రమెల్ట్ ప్రకారం, ఇది చెడు వ్యూహానికి మొదటి సంకేతం.

    మంచి వ్యూహానికి మూడు ముఖ్యమైన భాగాలు ఉంటాయని ఆయన వివరించారు. దీనిని ఆయన “కెర్నల్” (Kernel) లేదా వ్యూహానికి గుండెకాయ లాంటిదని అంటారు:

    1. నిర్ధారణ (Diagnosis): అసలు సమస్య ఎక్కడ ఉందో స్పష్టంగా గుర్తించడం. డాక్టర్ రోగాన్ని నిర్ధారించినట్లు, మనం ఎదుర్కొంటున్న అతిపెద్ద సవాలు ఏమిటో తేల్చుకోవాలి.
    2. మార్గదర్శక విధానం (Guiding Policy): ఆ సవాలును ఎలా ఎదుర్కోవాలో చెప్పే ఒక విస్తృతమైన ప్రణాళిక. ఇది గమ్యానికి దారి చూపే ఒక దిక్సూచి లాంటిది.
    3. పక్కా ఆచరణ (Coherent Actions): ఆ ప్రణాళికను అమలు చేయడానికి ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్న స్పష్టమైన, ఆచరణ సాధ్యమైన పనులు.

    రమెల్ట్ చెప్పేది చాలా సులభంగా అనిపించవచ్చు, కానీ ఆచరణలో పెట్టడం చాలా కష్టం. ఎందుకంటే, చాలామంది నాయకులు కఠినమైన నిర్ణయాలు తీసుకోవడానికి ఇష్టపడరు. అందరినీ సంతోషపెట్టాలని చూస్తారు. ఫలితంగా, ఏ పనీ పూర్తికాని ఒక “డాగ్స్ డిన్నర్” (అన్నింటినీ కలిపిన గందరగోళం…తెలుగులో కలగాపులగం అనుకుందాం) లాంటి ప్రణాళిక తయారవుతుంది.

    సరదా ఉదాహరణలతో సూపర్ అనాలిసిస్!

    ఈ పుస్తకంలో నాకు బాగా నచ్చిన విషయం ఏమిటంటే, రచయిత కేవలం సిద్ధాంతాలు చెప్పి వదిలేయలేదు. డేవిడ్-గోలియత్ కథ నుండి వాల్‌మార్ట్ విజయ రహస్యం వరకు, చివరికి యాపిల్‌ను స్టీవ్ జాబ్స్ ఎలా కాపాడటం వరకు ఎన్నో ఆసక్తికరమైన ఉదాహరణలు ఇచ్చారు.

    • గాలిలో మేడలు కట్టడం: చాలా కంపెనీలు “మేం కస్టమర్-సెంట్రిక్ ఇన్నోవేషన్‌తో మార్కెట్‌ను శాసిస్తాం” లాంటి పెద్ద పెద్ద పదాలతో నిండిన మిషన్ స్టేట్‌మెంట్‌లు తయారుచేస్తాయి. రమెల్ట్ దీన్ని “ఫ్లఫ్” (Fluff) అంటారు. అంటే, వినడానికి బాగుంటుంది కానీ లోపల విషయం శూన్యం.
    • గెలుపు మనదే బ్రదర్: “గెలిచే వరకు వదిలిపెట్టకు” అనేది ఒక మంచి ప్రేరణాత్మక నినాదం కావచ్చు, కానీ అది వ్యూహం కాదు. సరైన ఆయుధాలు లేకుండా యుద్ధానికి వెళ్తే, ఎంత పట్టుదల ఉన్నా ఓటమి తప్పదు.
    • సినిమాటిక్ టచ్: హన్నిబాల్, రోమన్ సైన్యాన్ని ఎలా ఓడించాడో చెప్తూ, వ్యూహం అంటే కేవలం బలం కాదు, తెలివి అని నిరూపిస్తారు. శత్రువు బలాన్ని కాకుండా, వారి బలహీనతను దెబ్బకొట్టడమే అసలైన వ్యూహం.

    ఎవరు చదవాలి?

    • మీరు ఒక వ్యాపారవేత్త అయినా, మేనేజర్ అయినా, విద్యార్థి అయినా, చివరికి మీ వ్యక్తిగత జీవితంలో ఒక స్పష్టమైన మార్గాన్ని ఎంచుకోవాలనుకున్నా ఈ పుస్తకం మీకు కచ్చితంగా ఉపయోగపడుతుంది.
    • మీరు మీ టీమ్‌తో కలిసి పనిచేస్తున్నప్పుడు, “అసలు మనం ఏం చేస్తున్నాం? ఎటు వెళ్తున్నాం?” అనే గందరగోళంలో ఉంటే, ఈ పుస్తకం మీకు ఒక టార్చ్‌లైట్‌లా దారి చూపిస్తుంది.
    • కార్పొరేట్ ప్రపంచంలోని బూటకపు మాటలు, పనికిరాని ప్రజెంటేషన్‌లతో విసిగిపోయిన వారికి ఈ పుస్తకం ఒక స్వచ్ఛమైన గాలిలా అనిపిస్తుంది.

    చివరిగా ఒక్క మాట:

    “గుడ్ స్ట్రాటజీ/బ్యాడ్ స్ట్రాటజీ” కేవలం ఒక బిజినెస్ పుస్తకం మాత్రమే కాదు. ఇది స్పష్టంగా ఆలోచించడం ఎలాగో నేర్పే ఒక గైడ్. చదవడం పూర్తి చేశాక, మీరు మీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని, ముఖ్యంగా కంపెనీలు, సంస్థలు పనిచేసే విధానాన్ని ఒక కొత్త కోణంలో చూడటం ప్రారంభిస్తారు. ఇకపై ఎవరైనా మీటింగ్ రూమ్‌లో “మన వ్యూహం ఏమిటి” అని అడిగినప్పుడో లేదా చెప్పినప్పుడు, మీ పెదవులపై ఒక చిన్న నవ్వు కనిపిస్తుంది, ఎందుకంటే ఈపాటికే ఈ వ్యూహం కథ మీకు తెలుసు!

    సంక్షిప్తంగా, ఇది ప్రతి ఒక్కరూ తమ షెల్ఫ్‌లో ఉంచుకోవాల్సిన పుస్తకం. సరదాగా, సూటిగా, ఆలోచింపజేసే విధంగా ఉంటుంది. తప్పక చదవండి

    1
  • The World’s Fastest Indian: ఇది సినిమా కాదు, ఒక సంకల్ప గాథ

    “If you don’t go when you want to go, when you do go, you’ll find you’re gone.” – Burt Munro

    కొన్ని కథలు తెరపై చూస్తున్నప్పుడు, అది నటన అని మరిచిపోతాం. పాత్రధారిలో అసలు మనిషిని చూస్తాం. “The World’s Fastest Indian” సరిగ్గా అలాంటి అనుభూతినిచ్చే ఒక అరుదైన కావ్యం. ఇది సినిమా కాదు, న్యూజిలాండ్‌కు చెందిన బర్ట్ మన్రో అనే నిజమైన మనిషి యొక్క ఉక్కు సంకల్పానికి, అతని 1920 మోడల్ ‘ఇండియన్ స్కౌట్’ మోటార్‌సైకిల్‌కు మధ్య ఉన్న విడదీయరాని బంధానికి దృశ్యరూపం.

    సినిమా మొదలవ్వగానే మనకు కనిపించేది ఆంథోనీ హాప్కిన్స్ కాదు, వయసు పైబడిన, కళ్లలో ఆశను మోస్తున్న, చేతులకు ఇంజిన్ ఆయిల్ మరకలతో ఉన్న బర్ట్ మన్రో మాత్రమే. న్యూజిలాండ్‌లోని తన చిన్న షెడ్‌నే ప్రపంచంగా మార్చుకుని, పాత ఇనుప సామానుతో తన బైక్‌కు కొత్త ప్రాణం పోస్తుంటాడు. అతని చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచానికి అతను ఒక ముసలి పిచ్చోడు. కానీ అతని ప్రపంచంలో, అతను ఒక యోధుడు, తన ‘ఇండియన్’ అశ్వంపై ప్రపంచాన్ని జయించాలనుకునే యోధుడు.

    ఈ కథలో విలన్ ఎవరో తెలుసా? కాలం. అతని వయసు, అతని గుండె జబ్బు, అతని దగ్గర లేని డబ్బు. కానీ బర్ట్ వీటన్నిటినీ చూసి నవ్వుతాడు. ఎందుకంటే, అతని దృష్టిలో అసలైన ప్రమాదం వేగంగా వెళ్లడం కాదు, వెళ్లాలనుకున్నప్పుడు వెళ్లకుండా ఆగిపోవడం. “If you don’t go when you want to go, when you do go, you’ll find you’re gone.” – ఇది సినిమాలో డైలాగ్ కాదు, బర్ట్ మన్రో జీవిత తత్వం. ఈ ఒక్క వాక్యం అతని వ్యక్తిత్వాన్ని, ఈ సినిమా ఆత్మను పట్టి చూపిస్తుంది.

    అతని ప్రయాణం న్యూజిలాండ్ నుండి అమెరికాలోని బోన్‌విల్ సాల్ట్ ఫ్లాట్స్ వరకు సాగుతుంది. ఈ ప్రయాణంలో మనకు కనిపించేది కేవలం రోడ్లు, ఓడలు కాదు… మనుషులు, వారిలోని స్వచ్ఛమైన మానవత్వం. డబ్బు సహాయం చేసే యువకుడి నుండి, ఆశ్రయం ఇచ్చే వితంతువు వరకు, చివరికి అతని పాతకాలపు బైక్‌ను చూసి ఎగతాళి చేసిన రేసర్లు సైతం అతని పట్టుదలకు సలాం కొడతారు. ఎందుకంటే బర్ట్ ఎవరినీ సహాయం అడగడు, తన స్నేహాన్ని పంచుతాడు. ఆ నిష్కల్మషమైన స్నేహమే అతనికి కవచంలా నిలుస్తుంది.

    క్లైమాక్స్‌లో, బోన్‌విల్ ఉప్పు నేలల మీద, గంటకు 200 మైళ్ల వేగంతో దూసుకుపోతున్న ఆ పాత ‘ఇండియన్’ బైక్‌ను చూస్తున్నప్పుడు మనకు కలిగేది కేవలం ఉత్కంఠ కాదు. అదొక అనుభూతి. ఒక మనిషి తన జీవితకాలపు కలను, తన అరవై ఏళ్ల వయసులో, ఎలా నిజం చేసుకుంటున్నాడో చూస్తున్నప్పుడు మన కళ్లు చెమర్చుతాయి. ఆ విజయం బర్ట్‌ది మాత్రమే కాదు, కలలు కని, వాటిని బ్రతికించుకోవడానికి పోరాడే ప్రతి ఒక్కరిదీ.

    సినిమాలో ఒక కీలక సన్నివేశం లో ఆంథోనీ హాప్కిన్స్ నిల్చున్న చిత్రం
    బోన్‌విల్ ఉప్పు ఎడారిలో ఫోటో కి పోజు ఇస్తూ నిల్చున్న అసలైన బర్ట్ మన్రో

    చివరిగా ఒక్క మాట:

    “The World’s Fastest Indian” విడుదలై రెండు దశాబ్దాలు దాటింది. కానీ ఈ కథలోని సత్తువ, స్ఫూర్తి మాత్రం చెక్కుచెదరలేదు. ఈ సినిమాను ఎప్పుడు చూసినా, అది మనతో మాట్లాడినట్లే ఉంటుంది. మనలో ఎక్కడో ఒక మూలన, బాధ్యతల కింద నలిగిపోయి, నిద్రపోతున్న ఆశయాలను తట్టి లేపుతుంది.

    ఈ సినిమా చూసి ముగించాక, మన మదిలో మిగిలేది కేవలం ఒక మంచి సినిమా చూశామన్న సంతృప్తి కాదు. “ప్రయత్నిస్తే నా వల్ల కూడా అవుతుందేమో” అనే ఒక చిన్న ఆశ కిరణం మనలో వెలుగుతుంది. బర్ట్ మన్రో కథ మనకు చెప్పేది ఒక్కటే – నీ కలకు నిజాయితీగా కట్టుబడి ఉంటే, ఈ ప్రపంచమే నీకు దారి ఇస్తుంది. ఇది అతిశయోక్తి కాదు, ఒక సామాన్యుడు జీవించి గెలిచిన చారిత్రక వాస్తవం! ఈ సినిమా ఒక అనుభవం, ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయే ఒక జ్ఞాపకం. అలాంటి జ్ఞాపకం వెనుక ఉన్న అసలైన హీరో, బర్ట్ మన్రో నిజ జీవితం ఇంకా ఎన్నో ఆశ్చర్యకరమైన మలుపులతో నిండి ఉంది. తెరపై చూడని అతని జీవితంలోని మరిన్ని ఆసక్తికరమైన ఘట్టాలను తర్వాతి కథనంలో అన్వేషిద్దాం. Stay tuned!

    8