Category: అనుభవాలు, జీవితసారం / Experiences & Learnings

  • నా అమెరికా యాత్ర -1

    నా అమెరికా యాత్ర -1

    ట్విట్టూరి లో ఉన్న పిల్లల్లా తుర్రు మంటే అమెరికా వెళ్ళే ఉద్యోగాలు కావు మావి.

    2006 మే. న్యూయర్క్ sugar week కు నన్ను తీసుకొని వెళ్ళమని మా ఓనర్ నా బాసు కు చెప్పారు. అప్పుడే నేను షుగర్ ఫ్యూచర్స్ డిపార్ట్మెంట్ కు ట్రాన్స్ఫర్ అయ్యాను. నన్ను అంతర్జాతీయ షుగర్ ఫ్యూచర్స్ బ్రోకర్స్ కు పరిచయం చేయాలని ఐడియా. రిటర్న్ ట్రిప్ లో ఓ arbitration బ్రీఫింగ్ లండన్ లో లాయర్లతో ఫిట్ చేశాడు బాసు.

    సరే, పదమూడు గంటల ప్రయాణం కదా, ఎకానమీ ఎలా వెళ్తావు అని బిజినెస్ క్లాసు కు పర్మిట్ చేసాడు. తనేమో ఫస్ట్ క్లాసు లో.

    నేను ఎమిరేట్స్ బిజినెస్ క్లాసు లో సెటిల్ అయ్యి, ఒక చిన్న కునుకు తీసా.నా భుజాన్ని ఎవరో కుదుపుతున్నారు. గబుక్కున కళ్ళు తెరిచా. బాసు డ్రెస్ చేంజ్ చేసుకొని,ఎమిరేట్స్ వాళ్ళ ట్రాక్ ప్యాంటు/టీ షర్టు వేసుకొని ఉన్నాడు. పడుకొంటున్నావా? చాల టైం ఉంది కదా arbitration ఫైల్స్ అవీ ప్రశాంతం గా చదువు అని చెప్పి వెళ్లి పోయాడు. నేను అబ్బా అని మూలిగి, తెచ్చుకున్న ఆరు ఫైల్స్ రెండు దఫాలుగా తిరగేసా. మొత్తానికి మధ్య మధ్య లో వచ్చి యోగ క్షేమాలు ( పడుకోన్నానా లేదా ??) చూసి వెళ్ళాడు.

    JFK లో దిగాము. చూడగానే నాకు అంతా ఇంప్రెసివ్ గా అనిపించలేదు. అసలు దుబాయ్ ఎయిర్పోర్ట్ సుపీరియర్. బాసు +నేను బయటపడ్డాం. బయట ఎమిరేట్స్ కాంప్లిమెంటరీ కార్లు సిద్దం. నాకేమో MERC, బాసు కేమో బెంట్లీ. వెళ్ళేది ఒకే హోటల్ కి కదా, బెంట్లీ లో వెళ్దాం అని వేరే కారుని అక్కరలేదని Manhattan కు బయలుదేరాం.

    గంటన్నర తర్వాత హోటల్ waldrof astoria చేరుకున్నాం. It’s a very famous hotel with history of royalty and presidents of nations signing treaties etc.. నాకు ఒక వింగ్ లో suit, బాసు కు ఇంకో వింగ్ లో suit. బాసు నాతో, తొందరగా రెడీ అవ్వు. ఫస్ట్ మీటింగ్ 45 నిమిషాల్లో అని చెప్పాడు. నేను నా లగేజ్ తీసుకుంటున్నప్పుడు అక్కడి వియత్నాం పోర్టర్, దారి మరిచి పోతారు, నాతో రండి అని దారి చూపిస్తూ suit లో నన్ను తీసుకొచ్చి టిప్ తీసుకొని వెళ్ళిపోయాడు.40 నిమిషాల తర్వాత క్రిందకు వెళ్ళాను. It’s a huge property. నాలుగు వైపులా నుండి ఎంట్రన్స్. నాలుగు వైపులా పెద్ద పెద్ద రోడ్లు.ఫెంటాస్టిక్ లొకేషన్ .. సరిగ్గా 45 నిమిషాలకు మీటింగ్ స్టార్ట్. లాబీ లో హలో హాయ్ చెప్పుకుంటూ 2 మీటింగ్లు ముగించుకొని బయట ఉన్న ఏదో చైనీస్ తిని లోపకి వచ్చి రేపు 9 గంటలకు రెడీ అయ్యి కిందకు వచ్చేయి అని చెప్పి తన suit కు వెళ్లి పోయాడు. నేను సూటు బూటు మార్చుకొని లుంగీ ట్ షర్టు వేసుకొని ఏదో పరధ్యానం గా అలోచిస్తూ suit బయటకు వచ్చాను. అప్పుడు డోర్ పడిపొయింది. Access కార్డు లోపల ఉండిపోయింది. హేండిల్ ను నేను రెండు మూడు సార్లు కదిపాను. అంతే ఈలలు వేస్కొంటూ,ఇద్దరు ఆజాన బాహులు(సెక్యూరిటీ నల్ల వాళ్ళు)రెండు కుక్కలతో పరిగెత్తుకొని వచ్చి నన్ను చుట్టు ముట్టేసారు.

    నేను కంగారు పడ్డా. నువ్వు డోర్ హేండిల్ ను ఎందుకు ట్రై చేస్తున్నావు. అసలు నువ్వు ఎవరూ? అని ప్రశ్నలు. ఓపిగ్గా చెప్పాను.. నా ఫింగర్ ప్రింట్స్ ఒక handheld పై తీసుకొని, రిసెప్షన్ తో వాకీ టాకీ లో మాట్లాడి ఫ్లోర్ supervisor కార్డు గీకి చేసి suit ఓపెన్ చేసాడు. అమ్మయ్య అనుకొన్నా.. అప్పుడు వాడిని అడిగా- ఎందుకు ఇంత హడావుడి అని? మీరు చూడలేదా? మీ పక్క రూమ్ లో ఒక చిన్న ఆఫ్రికన్ దేశపు ప్రెసిడెంట్ ఉన్నారు.. వాళ్ళు ఆయన బాడీ గార్డ్స్. కాబట్టి ఈ ఫ్లోర్ లో ఎక్కువ సెక్యూరిటీ అని సెలవిచ్చాడు.

    అ తర్వాతి 5 రోజులు భయంకరమైన బిజీ . మీటింగు లే మీటింగులు.- ట్రేడర్ లు/బ్యాంకర్ లు/కాన్ఫరెన్స్ పేపర్లు/ బాస్ presentation వగైరా…

    ఒక సారి మోర్గాన్ స్టాన్లీ షుగర్ డెస్క్ హెడ్ తో లంచ్. పక్కన ఏదో రెస్టారెంట్ కు వెళ్ళాం, అతను steak మీడియం rare ఆర్డర్ ఇచ్చాడు. మెనూ లో నేను తినదగ్గది కనబడలేదు, నా బాస్ కాఫీ చాలు అని ఊరుకున్నాడు. నేను ఆనియన్ రింగ్స్ చెప్పాను. వాడు సర్వ్ చేసిన పోర్షన్ ఒక కిలో కంటే ఎక్కువ గా ఉన్నాయి. మా గెస్ట్ steak ఒక కిలో ఉంటుంది. వామ్మో..ఇంత సైజా అని నోరు వెళ్ళ బెట్టా.

    ఆ మర్నాడు వెతికి వెతికి ఇండియన్ రెస్టారంట్ ని పట్టుకొని దాల్ తడక,భెండి ఫ్రీ -తందూరీ రోటి తిని బ్రేవ్ మని త్రేన్పు వచ్చిన తర్వాత కాని ఆత్మా రాముడు శాంత పడలేదు.

    నెక్స్ట్ డే GALA డిన్నర్.

    డ్రెస్ కోడ్: gents : TUX లేడీస్: Black Gown ..

    బాసు:: మొహిద్దిన్ జీ, మీ tux ఎక్కడ అన్నాడు.

    నేను: నాకు tux లేదు అన్నాను.

    బా: సరే మీరు వెళ్లి concierge ను అడగండి .ఎక్కడ దొరుకుతుందో చెప్తాడు. అన్నాడు.

    వాడిని అడిగితే, వాడు అడ్రస్ ఇచ్చాడు.

    నేను నడుచుకుంటూ వెళ్ళాను..

    అక్కడ ఓ 50 మంది ఉన్నారు లైన్ లో. ఇంతకు అది రెంటల్ షాప్. వాళ్ళు చాలా చురుకు గా పని చేస్తున్నారు. పది నిమిషాల్లో నా టర్న్ వచ్చింది. Tux/Cummerband/ఫ్రిల్ షర్టు వేసుకొని చూసా. టైలర్ కొన్ని మార్పులు నోట్ చేసుకొని హోటల్ కు పంపుతానని రూమ్ నెంబర్ తీసుకొని $150 ఛార్జ్ చేసాడు (ఒక రోజు కోసం). సమర్పించుకొని హోటల్ కి వచ్చాను.

    ఆ రోజు NYMEX కు వెళ్లి జూలై షుగర్ ఫ్యూచర్స్ ఓపెనింగ్ సెషన్ కు బెల్లు కొట్టాము. Felt thrilled.

    మొదటి సారి TUX తో డిన్నర్ ఈవెంట్. స్పీకర్స్ పోడియం దగ్గర గా ఉన్న కార్గిల్ టేబుల్ వాళ్ళు నన్ను లాక్కుపోయారు. షుగర్ ట్రేడ్ లో మాది పెద్ద కంపెనీ కదా..అందరూ తమ తమ టేబుల్స్ దగ్గరకు రమ్మని పోరు.

    ఫిక్స్డ్ మెనూ. చదివితే తినగలిగేది నిల్లు. సరే తర్వాత చూద్దాం అని కబుర్ల లో పడ్డా. టేబుల్ చుట్టూ 10 మంది. అందరూ పానీయాలు స్టార్ట్ చేసారు. నేను కోక్ అన్నా.బేరర్ వచ్చి టిన్ నా మొహన కొట్టి పోయాడు.

    ఇంతలో ఒకతను పందెం కాద్దామా అని అడిగాడు . ఏమిటంటే ఫలానా స్పీకర్ ఎన్ని నిమిషాలు మాట్లాడుతాడని? ఒక హాట్షాట్ స్పీకర్ పై బెట్ . ఫస్ట్ టైం లైఫ్ లో డబ్బు పెట్టి పందెం కాయటం. సరే అని 10 డాలర్లు టేబుల్ పై వేసి.. 12 నిముషాలు కంటే తక్కువ గా మాట్లాడుతాడని చెప్పా. Interestingly 11 నిమిషాల్లో ముగించాడు. $ 90 గెలుచుకొన్నా..

    డిన్నర్ స్టార్ట్ అయింది. నేను బేరర్ ని పిలిచి వెజ్ తెమ్మన్నా . వాడు వింతగా చూసి, ఏదో పాలక్ లాంటిది 4 ఆకులు, ఒక కారట్ ఉడక బెట్టింది తేచ్చాడు. కక్కలేక తినలేక ఇబ్బంది పడ్డాను.

    ఆ 5 రోజులు 2 km దూరం లో ఉన్న empire state bldg ను కూడా చూడలేక పోయా.. అంతలా మీటింగ్ లు ఫిట్ చేసాడు బాసు. దుర్మార్గుడు అవన్నీ ఎప్పుడో చూసేసాడు.

    పొద్దున్నే లేచి మూట ముల్లె సర్దుకొని లండన్ వెళ్ళాలి కదా , La Guardia airport కు పయనమయ్యా.. హోటల్ కు బై చెప్పి.

    Check ఇన్ చేసాను..Business class AA.

    పొద్దున్నే కదా ..ఏదైనా తిందాం అని వెయిటింగ్ ప్లేస్ దగ్గర గా ఉన్న స్మూతీ కౌంటర్ కి వెళ్ళాను. 2 నిమిషాలైంది.

    ఇంతలో ఏదో కలకలం. ఇద్దరు సెక్యూరిటీ వాళ్ళు నా వైపు పరిగెత్తుకొని రావటం చూసాను.

    సశేషం

  • నా ఇరాన్ యాత్ర -2

    నా ఇరాన్ యాత్ర -2

    నా ఇరాన్ యాత్ర -2

    గత సంచిక తరువాయి.

    లోపలికి ఎంటర్ అయ్యాము. ఒక పెద్ద టేబులు . imposing సెట్ అప్. డైరెక్టర్ కు ఇంగ్షీషు రాదు . మాకు ఫార్శి రాదు .

    మా లాయర్ తర్జుమా చేయాలి. అతడు 30 సెకండ్లు విని మాకు రెండు ముక్కలు చెప్పేవాడు. నాకు చిరాకు. అంతసేపు విని మాకు రెండు ముక్కలు చెప్తే మిగతావి మింగేసాడా అనే అనుమానం. చివరాఖరకి పోర్ట్ కు బయలు దేరాం.

    పెద్ద పెద్ద గోడౌన్ లలో గోధుమలు బియ్యం నిల్వలు చూసాను . మన FCIగోడౌన్లు లాగే ఉన్నాయి. తలుపులు సరిగ్గా మూయకుండా, ఎలుకలు , పంది కొక్కులు వగైరా స్వైర విహారం etc . మొత్తం పని కానిచ్చి పోర్ట్ నుండి బయట పడ్డాము.. వాళ్ళ రైల్వే వ్యాగన్లు వేరే గా ఉన్నాయి. మన వాగన్ లు నయమని పించాయి. మాతో వచ్చిన లాయర్ ఇక్కడే మా కజిన్ ఉన్నారు. వెళ్ళి టి తాగి అక్కడనుండి Mashaad కు వెళ్లిపోదాం ఆనాడు. మేము సరే అన్నాము. 20 నిమిషాల వెళ్ళిన తర్వాత ఓ ఇంటి ముందు ఆగాము. పెద్ద ఇల్లు. లోపలికి వెళ్ళగానే చాలా పెద్ద డ్రాయింగ్ రూమ్. 60 x 40 ఫీట్. చుట్టూతా గోడలకు ఆనించి చక్కటి కుర్చీలు. మధ్యలో సోఫాలు. చివరన పెద్ద tv . లోపల ఓ పది మంది ఆడ లేడీసులు tv లో ఏదో చూస్తున్నారు. నేను ఏదో తేడా గా ఉంది అని పసి కట్టా. ఇంతలో మమ్ములను చూసి వాళ్ళందరు లోపలికి వెళ్లిపోయారు.. వాళ్ళు ఏక్తా కపూర్ సీరియల్ స్టార్ tv లో, పార్శీ డబ్బింగ్ లో చూస్తున్నారు అని తెలిసింది ..

    ఆహా! ఏక్తా కపూర్ కీర్తి ఖండాంతరాలకు పాకి పోయిందని.. నా ఛాతీ ఉప్పొంగి పోయింది .

    టి తాగిన తర్వాత, మా లాయర్ ఇక్కడే 10 కిమీ లో ఇరాక్ బోర్డర్ ఉంది . అక్కడ షాపింగ్ బాగుంటుంది . క్రాస్ చేసి వెళ్ళి వద్దాము . ఇక్కడ మామూలే అని అన్నాడు. నేను సరే అన్నా. మా బాసు.. వద్దు మోహిద్దీన్ జి .. ఏదైనా అయితే కష్టం. Passport లు అవీ confiscate అయిపోతాయి అని వారించాడు. నేను కూడా నిజం కదా అని అలోచించి సాయంత్రం 6 కల్ల మషాద్ చేరుకొని, మళ్ళా ఆ తుక్కు బోయింగ్ లో టెహరాన్ చేరాం.

    మర్నాడు ఒక పెన్షన్ ఫండ్ టీం ను కలిసాము. ఒక అజర్బైజానీ, ఒక కజఖ్, ఒక ఇరానీ. వాళ్ళకు ఇంగ్షీషు రాదు . మాకు ఇంగ్షీషు తప్పించి ఏది రాదు. ఎలాగోలా మీటింగ్ అవ్వగోట్టి లంచ్ కోసం టెహరాన్ క్లబ్ లో ఉన్న ఒక exclusive restaurant కు వెళ్ళాము. Chello కబాబ్ , saffron రైస్. అక్కడ అందరు డ్రై గా తింటున్నారు. మనకా గ్రేవీ లు కావాలి. కబాబ్ లు టేస్టీ గా ఉన్నాయి.

    మర్నాడు 4 గంటలకు చెక్ అవుట్. ఈవెనింగ్ ఫ్లయిట్ కు దుబాయి.

    హోటల్ నుండి బయలుదేరి ఎయిర్పోర్టు కు బయలుదేరాము. ట్రాఫిక్ జామ్లు. . ఒక్క పోలీసు లేడు . హైదరాబాద్ లో అందరు సిగ్నల్ లేని చోట గుమి గూడతారే అలాగే అక్కడ కూడా. ఎయిర్పోర్టు చేరు తుండగా డ్రైవరు మీరు cip టెర్మినల్ కు వెళ్ళాలా లేక general టెర్మినల్ కా అని అడిగాడు. నేను బాసు మొఖాలు చూసుకొన్నాం. నేను emirates first క్లాస్ అని చెప్పా. ఓహో ! మీరు cip అన్నాడు. Vip విన్నాను. Cip అంటే ఏమిటి అన్నా ? commercially important person ఆట. తెగ నవ్వాము. టెర్మినల్ వచ్చింది . చక్కటి ఇరానీ అమ్మాయిలు మమ్మల్ని గ్రీట్ చేసి మా passports + సామాన్లు లాక్కొని మాకు ఒక అమ్మాయిని తోడిచ్చి lounge కు పంపారు . అక్కడ తిండి తిని కబుర్లు చెప్పుకొంటూ ఉండగా .. చివరన ఆ అమ్మాయి వచ్చి మమ్ములను తోడుకొని పోయి అప్పటికే అక్కడ ఉన్న ఇమ్మిగ్రేషన్ లో స్టాంప్ అయిపోయిన మా passports +టిక్కెట్లు ఇచ్చి, ఇమ్మిగ్రేషన్ లో special passage గుండా బయటకు తీసుకొని వచ్చింది. ఏదో వాకీ టాకీ లో చెప్పింది .S క్లాస్ బెంజ్ కారు మా ముందు ఆగింది. నేను ఎంటబ్బా అని చూస్తున్నా ! అమ్మాయి కార్ తలుపు తీసి మమ్ములను ఎక్క మంది.. సర్రున కారు tarmac పై దూసుకొని వెళ్ళి emirates ఫ్లయిట్ మెట్ల దగ్గిర ఆగింది. అమ్మాయి కారు దిగి , తల వంచి అభివందనం చేసింది. Come again to Iran అని చెప్పి, మేము plane లోపలి కి వెళ్ళిన తర్వాత వెళ్లిపోయింది. Tarmac పై ఉన్న ప్లేన్ వరకు కార్లో అంటే మాటలా! రియల్ vip ల్లా ఫీల్ అయ్యాము.

    మొత్తానికి అలా జరిగింది నా ఇరాన్ యాత్ర!

    Ps : టెహరాన్ ప్రతి రోడ్డు జంక్షన్ లో చూడ చక్కని గులాబీ మొక్కలు, గులాబీ creepers.

  • మరుపురాని అనుభూతి!!

    మరుపురాని అనుభూతి!!

    1985. కర్ణాటకలో పని చేస్తున్నప్పుడు, నేను డిపాజిట్ల సేకరణలో కొంచెం చురుకు. అప్పుడు హైదరాబాద్ లో ఉన్న నిజాం ట్రస్ట్ నుండి deposit తీసుకోవాలని ఒక మొండి పట్టుదల మనసులో. 

    ఎలా అబ్బా? 

    సరే హైబా లో ఒక పెద్ద వ్యక్తిని పట్టా. ఆయనేమీ చెప్పారంటే,decisions అన్ని his highness  తీసుకొంటారు. 

    కాబట్టి మనం ట్రై చేద్దాం అన్నారు.

    His highness అంటే ఎవరూ అని అడిగా? దివంగత నిజాంగారి కుమారుడు..ముకరం జా అని చెప్పారు. ఇంకా ఐనట్టేలే అని నిరాశ పడ్డా. నేను ఆ విషయం మర్చి పోయా.

    ఆరు నెలల తర్వాత ఒక రోజు అ సదరు వ్యక్తి నుండి ఫోన్. ఆస్ట్రేలియా నుండి వచ్చారు ముకరంజా గారు. ఎల్లుండి అప్పాయింట్మెంట్ 11 గంటలకు అని అన్నారు. ఇదేమిటని విస్తుపోయా. అప్పుడు తెలిసింది ఆరు నెలల ముందే అప్పాయింట్మెంట్ తీసుకున్నారని. నేను హైబా బయలు దేరాను.

    మధ్యవర్తి గారు నా వేషం చూసి కొంచెం నిరాశ పడ్డారు. నేను మామూలుగా షర్ట్ టక్ . నో జాకెట్. నాకు జాకెట్ లేదు అప్పుడు. ఈ వ్యక్తి షేర్వాని లో రెడి. మేము కారులో బయలు దేరాము.

    ఏదో పాలస్ లో ఉండేవారు ఆ రోజుల్లో ముకర్రంజా. కారు బయలు దేరిన తర్వాత నాతో ఉన్న వ్యక్తి ” ముకరం జా గారి సమయం విలువైనది. Precise గా మాట్లాడు. extra మూవ్మెంట్స్ అవీ చేయవద్దు. He is a prince అని భయపెట్టాడు”.

    కారు గేటు లోకి ఎంట్రీ. అక్కడ ఉన్న వారు మమ్మల్ని చెక్ చేసి confirm చేసుకొని లోనికి వెళ్ళమని చెప్పారు . కారు సర్కులర్ డ్రైవ్ వే దాటి పాలస్ గుమ్మం ముందు ఆగింది. కారు ఆగిన చోట నాలుగు మెట్లు ఉన్నాయి.అక్కడ ఒక 55 ఏళ్ళ సాదా సీదా వ్యక్తి మా కారు ఆగగానే కారు తలుపు తీసాడు. నాతో వచ్చిన వ్యక్తి ఆయనకు రెండు మూడు సార్లు సలాం చేసాడు . నేను కారు అటువేపు నుండి దిగి ఇటు వచ్చేటప్పుడు తను మెల్లగా చెప్పాడు ..ఆయనే ముకరంజా అని. నాకు నోట మాట రాలేదు. అంతా పెద్ద వ్యక్తి మా కారు డోర్ తెరవడమేమిటి ? ఇంత సాదా సీదా గా ఉన్నాడేమిటి అనుకుంటూ సలాం చేసాను.

    లోపలి వెళ్ళగానే కళ్ళు జిగేల్ మన్నాయి. Rare wall to wall carpets . బ్యూటిపుల్ లైటింగ్. Priceless పెయింటింగ్స్. ఒక మ్యూజియం కు వచ్చానా అనిపించింది. లోపలికి అంటే ఒక ఆరు గదులు దాటి ఓ పెద్ద హాల్లో మూడు సోఫాల్లో ఆశీనులయ్యాం.నేను షాక్ నుండి తేరుకోలేదు. ముకరం జా గారు అది గుర్తించారు లా ఉంది.

    నా పక్కన వచ్చి కూర్చొన్నారు. నన్ను కుశల ప్రశ్నలు వేసారు. ఆ తర్వాత ఆయన నా పుట్టు పూర్వొత్హరాలు, నా చదువు అవి కనుక్కున్నారు. ఉద్యోగం ఎలా వచ్చింది అని అడిగారు. నేను అల్ ఇండియా కాంపిటిటివ్ పరీక్ష అని చెప్పాను. రాంక్ వచ్చిందా అని అడిగారు. తొమ్మిదో రాంక్ అని చెప్పాను. అప్పుడు ఆయన నాకు షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి వెరీ గుడ్ అన్నారు.నా భుజాన్ని తట్టారు. ఇంతలో అనూహ్యమైన సంఘటన జరిగింది. ఆయన బట్లర్ ఒక ట్రాలీ తోసుకొంటూ టీ సరంజామా తీసుకొని వచ్చాడు. He was immaculately dressed.

    ముకరంజా గారు చటుక్కున సోఫా నుంచి లేచి కార్పెట్ మీద కూర్చొని నన్ను చూసి షుగర్ ఎంత కావాలి అని అడిగారు. నాతో వచ్చిన ఆయనను కూడా అడగి తానే చక్కర కలిపి స్వహస్తాలతో టీ కప్పులు మా కిద్దరికి ఇచ్చారు. నా అనుభూతి వర్ణనాతీతం.

    Old traditions,hospitality అంటే ఇదేనేమో అనిపించింది.

    నాకు కళ్ళు తిరిగాయి. నిజాం బిడ్డ నాకు టీ సర్వ్ చేయటం ..I can not define that feeling.

    నేను మెల్లగా వచ్చిన పని చెప్పాను. ఒకే అని చెప్పి ఒక పెద్ద మొత్తం డిపాజిట్ ఇమ్మని ఆయన ఫైనాన్స్ పర్సన్ కు intercom లో చెప్పారు. నేను ధన్యవాదాలు తెలిపాను. He Brushed them aside. అప్పటికే 25 నిమిషాలైంది. సరే మేము సెలవు తీసుకుంటాం అని చెప్పాము. ఆయన అత్తరు తెచ్చి మా ముంజేతులకు పూసి ఖర్జూరం ఆఫర్ చేసారు. ఆయన మాతో బాటు బయటకు వచ్చారు. నేను కారు ఎక్కబోతుంటే ముకరంజా గారు ఒక అడుగు ముందుకేసి నేనెక్క బోతున్న కార్ డోర్ తీసి పట్టుకున్నారు. నాకు ఎలా ఫీల్ అవ్వాలో తెలియరాలేదు. ఆయనే డోర్ క్లోజ్ చేసి మమ్మల్ని సర్కులర్ డ్రైవ్ చివరి వరకు వెళ్ళే దాక గుమ్మం లోనే నిలబడి చూస్తూ ఉండిపోయారు.

    ఆ రోజు నేను పొందిన అనుభూతి మరువలేనిది.

    నన్ను ఇంటర్వ్యూ కు తీసుకొని వెళ్ళిన వ్యక్తి ఇంపార్టెన్స్ was the key.